ស្នាមដេរដែលមិនបានផ្សះផ្សា_ក្ដីស្រមៃក្រោមសំឡេងម៉ាស៊ីនដេរ

ស្នាមដេរដែលមិនបានផ្សះផ្សា

ប្រលោមលោកខ្លី

ជំពូកទី១

ក្តីស្រមៃក្រោមសំឡេងម៉ាស៊ីនដេរ 

រាជធានីភ្នំពេញនៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ២០១០ ជាទីកន្លែងដែលមនុស្សជាច្រើនពីតាមបណ្តាខេត្តនានា បានមកស្វែងរកការងារ និងឱកាសសម្រាប់ជីវិតថ្មី។ ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងនោះ មាននារីវ័យក្មេងជាច្រើន ដែលធ្វើការនៅរោងចក្រកាត់ដេរ ដើម្បីរកប្រាក់ជួយគ្រួសារ និងសន្សំសម្រាប់អនាគត។

នៅក្នុងភូមិមួយជាយភ្នំពេញ មានហាងកាត់ដេរជាច្រើន។ សំឡេងម៉ាស៊ីនដេរលាន់ឮពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយ។ សម្រាប់អ្នករស់នៅទីនោះ វាមិនមែនជាសំឡេងរំខានទេ ប៉ុន្តែជាសំឡេងនៃការខិតខំ និងក្តីសង្ឃឹម។

ក្នុងចំណោមជាងកាត់ដេរទាំងអស់ មានមេជាងម្នាក់ដែលមានឈ្មោះល្បីខាងកាត់ម៉ូដសម្លៀកបំពាក់ស្អាតជាងគេ។ អតិថិជនជាច្រើនតែងនិយាយថា ដៃរបស់គាត់មានទេពកោសល្យ ព្រោះសម្លៀកបំពាក់ដែលឆ្លងកាត់ដៃគាត់ តែងមានរាងសម និងស្អាតជាងធម្មតា។

ដោយសារជំនាញ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះនេះ មាននារីជាច្រើនបានមកសុំរៀនជាមួយគាត់។ ក្នុងចំណោមនោះ មានកូនជាងប្រមាណដប់ប្រាំនាក់ ដែលសុទ្ធតែជានារី។

ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ គឺសុខា។

សុខាជានារីវ័យម្ភៃបីឆ្នាំ ដែលធ្វើការនៅរោងចក្រកាត់ដេរមួយនៅភ្នំពេញ។ រៀងរាល់ព្រឹក នាងក្រោកពីព្រលឹម រៀបចំខ្លួនទៅធ្វើការ។ ពេញមួយថ្ងៃ នាងអង្គុយនៅមុខម៉ាស៊ីនដេរនៅក្នុងរោងចក្រ ដេរសម្លៀកបំពាក់តាមចំនួនដែលក្រុមហ៊ុនកំណត់។

ការងាររោងចក្រមិនមែនជាការងារងាយស្រួលទេ។ ពេលខ្លះ ដៃរបស់នាងឈឺ ចង្កេះរបស់នាងចុក និងរាងកាយអស់កម្លាំង។ ប៉ុន្តែ នៅពេលគិតដល់ក្តីស្រមៃរបស់ខ្លួន នាងតែងប្រាប់ខ្លួនឯងថា ត្រូវតែបន្ត។

ព្រោះសុខាមិនចង់ធ្វើជាកម្មការិនីរោងចក្ររហូតមួយជីវិតទេ។

នាងមានក្តីស្រមៃមួយ៖ ថ្ងៃណាមួយ នាងចង់មានហាងកាត់ដេរតូចមួយនៅស្រុកកំណើត។ ហាងមួយដែលមានម៉ាស៊ីនដេរផ្ទាល់ខ្លួន មានអតិថិជនផ្ទាល់ខ្លួន និងអាចរកចំណូលដោយខ្លួនឯង។

ក្រោយចេញពីរោងចក្រពេលល្ងាច ខណៈកម្មការិនីផ្សេងៗត្រឡប់ទៅសម្រាក សុខាបែរជាជិះម៉ូតូទៅផ្ទះមេជាង ដើម្បីរៀនបន្ថែម។

ទោះបីនឿយហត់ ក៏នាងនៅតែអង្គុយមុខម៉ាស៊ីនដេរ រង់ចាំការណែនាំពីគ្រូជាង។

«បើចង់ចេះ ត្រូវអត់ធ្មត់។ ការកាត់ដេរមិនមែនចេះក្នុងមួយថ្ងៃទេ។»

មេជាងតែងប្រាប់កូនជាង។

សុខា និងកូនជាងផ្សេងទៀត តែងស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់។

ក្រៅពីពេលល្ងាច ថ្ងៃអាទិត្យ និងថ្ងៃឈប់សម្រាករបស់រដ្ឋ គឺជាពេលដែលពួកគេមករៀនពេញមួយថ្ងៃ។ នៅថ្ងៃទាំងនោះ ហាងកាត់ដេរតូចមួយនេះពោរពេញដោយសំឡេងសើច ការសន្ទនា និងសំឡេងម៉ាស៊ីនដេរ។

ពួកគេទាំងអស់គ្នាមានក្តីស្រមៃដូចគ្នា៖ ចង់រៀនឱ្យចេះ ចង់មានជំនាញ និងចង់មានជីវិតដែលប្រសើរជាងមុន។

ប៉ុន្តែគ្មាននរណាដឹងថា នៅក្រោយស្នាមញញឹម និងសេចក្តីទុកចិត្តទាំងនោះ កំពុងមានព្រឹត្តិការណ៍មួយកំពុងរង់ចាំពួកគេ។

ព្រឹត្តិការណ៍ដែលនឹងធ្វើឱ្យស្នាមដេរនៃមិត្តភាព និងការទុកចិត្ត ត្រូវរហែកចេញ ហើយពិបាកនឹងផ្សះផ្សាឡើងវិញ។

ភាគ២, ភាគ៣